Biyernes ng Gabi

Tahimik ang paligid, at tila handa ng makinig sa kung ano mang dahilan ang nagdudulot ng sakit sa iyong damdamin.

Nagtataka kung bakit malungkot ang iyong mga mata. Nagtatanong pa kahit ang sagot nama’y alam na.

Pag-ibig.

Ang rason sa walang kamatayan mong pagluha gabi-gabi. Ang dahilan ng pagkawala ng iyong mga ngiti.

Ngunit wala sa pagkawasak ng iyong puso ang sakit. Ito’y nasa pag-alala ng lahat ng masasayang araw ninyong magkasama. Ito’y nasa mga alaala ng inyong nakaraan na pilit mong kinakalimutan.

Ngunit ito rin ang dahilan kung bakit ka naging masaya noon. Ito ang dahilan ng mga ngiting gumuhit sa iyong labi. Siya ang sagot kung bakit ka masaya.

Na parehong sagot ngayon kung bakit ka lumuluha.

Kalma lang.

Hindi ko sasabihing makakalimutan mo din siya. Pero huwag kang mag alala. Dahil masasanay ka din sa sakit. Na pag lumaon ay parang isang normal na pakiramdam nalang.

Dadating ang panahong hindi ka na luluha.

Magigising ka nalang isang umaga na para bang bago ang lahat ng nasa paligid mo.

At masasabi mong, hindi na masakit. At masisilayan na muli ang iyong pag-ngiti.

At dito mo maiisip na buti nalang minahal mo siya …

Kung hindi ay ‘di mo mararanasan ang ganitong saya.

~Ria.

Advertisements

Published by

Mara

I crave for places I've never been to, people I've never met, and foods I've never tasted.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s